Susan Luijks

‘Dit had ik al jaren eerder moeten doen!’

Het begin van ons gesprek zegt direct alles over de betrokkenheid van Susan. “Mag het een kwartiertje later? Een van de bewoners heeft me nodig.”  Even later steekt ze dan toch van wal. “Ik was vroeger een lekker eigenwijze puber en had geen zin om door te leren. Zodra het kon ging ik werken. Eerst in de schoonmaak bij een hotel, later draaide ik daar ook ontbijt- en nachtdiensten. Ik had geen vaste uren en toen ik zwanger werd, besloot ik te stoppen met werken. Mijn dochter had wat extra zorg nodig, dus ik ben langer thuisgebleven dan ik van plan was. Zo was ik uiteindelijk een hele tijd uit de roulatie. Werken in de zorg zat altijd in mijn achterhoofd, maar ja, zonder diploma’s kom je nergens – dacht ik. Toen ik de afgelopen jaren bij Hema werkte, vertelde een collega dat ze een leerwerktraject bij Argos Zorggroep ging doen. Ik wist helemaal niet dat dat bestond! Ik wist meteen: díe kans ga ik pakken!”

Ik heb een doel
Ik heb dezelfde dag gesolliciteerd en werd al snel uitgenodigd voor een online assessment en een uitgebreide informatiedag voor herintreders. Aan het eind van de dag had ik een persoonlijk gesprek. Ik vond het heel spannend en was best onzeker: ík kan het wel leuk vinden om in de zorg te gaan werken, maar vinden zij mij ook geschikt? Dat bleek gelukkig zo te zijn. Twee maanden later zat ik in de schoolbanken en stond ik ingeroosterd in huis De Es. Ik werk 24 uur per week en ga één dag naar school. Het werk vind ik heerlijk, dit had ik jaren eerder moeten doen. School was wel even wennen, stilzitten en luisteren is niets voor mij. Maar ik heb het ervoor over; ik heb een doel te behalen. De groep is leuk en gevarieerd, de jongste is 16, de oudste 61!”  

“Ik leer elke dag, nog veel meer in de praktijk dan op school. Ik draai al volledig mee in de dagelijkse verzorging van de bewoners. Ik mag veel doen, maar word niet in het diepe gegooid. Het gaat in behapbare stappen. Eerst doordeweekse diensten, dan een keer een weekend en later pas avonddiensten. Je hoeft niet alles tegelijk te weten en te kunnen. En iedereen is bereid om me te helpen, zowel de collega’s als mijn vaste stage- en praktijkbegeleider. Ik krijg van alle kanten hulp en er wordt rekening gehouden met mijn schooltijden. Ik word bijvoorbeeld de avond voor een schooldag niet ingeroosterd.”

‘“Mijn dag is geslaagd als ik een
glimlach op iemands gezicht kan
toveren. En dat gebeurt gelukkig vaak”

Alles voor een glimlach
“Er zijn zo veel leuke, lieve bewoners, je bouwt al snel een band op. Mijn dag is geslaagd als ik een glimlach op iemands gezicht kan toveren. En dat gebeurt gelukkig vaak. Ik vind het fijn om mensen aan het lachen te maken, en net zo vaak maken zij mij aan het lachen. Het is dankbaar werk. Zo is er een mevrouw die niet meer zo goed voor zichzelf zorgt. Dan zeg ik: u heeft zo veel mooie kleren, we gaan u even opfrissen, een lekker luchtje op; dat doet zóveel. Veel ouderen vertellen graag over vroeger. Soms zijn het gelukkige herinneringen, en soms ook heel verdrietige. Ik vind het moeilijk dat ik hun verdriet niet kan wegnemen. Maar ik kan het wel verzachten, door te luisteren en een arm om iemand heen te slaan. Dat zorgzame zit in mijn karakter. Mooi om daar je werk van te kunnen maken.” Aan het eind van dit schooljaar heeft Susan haar diploma MBO 2 Helpende op zak. “Hoe ik de toekomst zie? Dat weet ik nog niet. Eerst dit diploma maar eens halen. En wie weet daarna nog een stapje hoger. Maar sówieso blijf ik bij Argos Zorggroep werken!”